Help, heb ik Ataxofobie??!

Dat klinkt echt mega-eng he die titel? Het is ook helemaal niet vastgesteld, maar ik denk gewoon dat ik dit heb.

Dwangneurose is een te groot woord, ik kan niet zo goed tegen chaos. Het schijnt dus een echte naam te hebben. Ataxofobie zoals je in de titel kan lezen. Het niet tegen rommel kunnen, of zoals het woordenboek het mooi omschrijft “angst voor wanorde”. Nu is het echt niet zo dat mijn huis altijd zo superschoon en opgeruimd is. Simpelweg omdat ik hier geen tijd voor heb, en vaak doodmoe ben.

10 x hoe ik weet dat ik een beetje aan ataxofobie lijdt

  • Rommel van Loïs al opruimen terwijl zij nog aan het spelen is. Dat ze het 10 minuten later weer oppakt deert me niet, en dan ruim ik vast op waar ze daarvoor mee speelde.
  • De theezakjes tijdens een vergadering op werk op kleur en grootte sorteren
  • Bij je schoonouders die net verhuist zijn orde in de chaos proberen te scheppen. Tegen alles in. Dan zien dat het niet lukt, en met migraine naar huis gaan.
  • Mijn Rituals flessen iedere ochtend op kleur zetten, met alle etiketten dezelfde kant op. Juist ja naar voren. ZOALS HET HOORT.
  • Gedachtes als “Oh, my god… zij vouwt mijn T shirts verkeerd op, ik doe het straks wel over” als iemand je helpt met de was vouwen.
  • Om vervolgens de hele avond tijdens gezellige kletsuurtjes in mijn achterhoofd te hebben. “Oke, voor ik naar bed ga, ga ik die T-shirts opnieuw vouwen”.
  • Het niet goed naar openbare wc’s durven, of bij bepaalde mensen altijd mijn plas ophouden. (zelfs al kan ik dat niet meer zo goed sinds mijn bevalling…). Altijd eerst in de pot kijken, zitten er remsporen of spetters in? Druppels of haren op de bril? Kokhalzen, en dan nog liever in mn broek plassen…
  • Als iemand aan mijn bureau heeft gezeten, eerst alles recht zetten en neerleggen. Liggen mijn pennen weer waar ze horen? Oké, ik kan weer werken.
  • De vaatwasser controleren of de kopjes wel op de goede manier zijn geplaatst. Niet? Dan nog even omzetten…
  • Liggen al mijn vorken, messen, lepels in hun goede bakje. Oooh de horror…

Denk jij dat ik ataxofobie heb of zijn dit gewoon normale (ietwat neurotische) trekjes??

Liefs, Kelly

3 Comments

  1. Tamara TS 14 januari 2016 / 09:28

    Haha, voor mij klinkt het wel een beetje neurotisch, maar ik heb dan precies het omgedraaide. Ik ruim wel op, maar heb ook heel wat dingen die eigenlijk geen vaste plek hebben. Hier een tijdschrift, daar een paar schoenen. Geen gigantische puinhoop zoals je het wel eens ergens tegen komt, maar ook niet echt georganiseerd. Zo eens in de zoveel tijd vind ik dan toch dat het afgelopen moet zijn en ga ik aan de grote opruimactie beginnen, waarbij ik alles een nieuwe vaste plek ga geven. En dan komt bij mij de paniek. Op de een of andere manier word ik dan heel onrustig en heb ik steeds het idee dat ik iets vergeten ben, of dat ik iets kwijt ben. Heel vaag. Zal vast ook wel een naam hebben. ;)

    Naar het toilet gaan op andere plekken dan thuis, dat is voor mij ook een drama. Vaak probeer ik wel te gaan en kan ik ook niks vinden waarom het niet zou lukken (gewone schone toiletten), maar lukt het toch niet.

    Ik zou me er niet te druk om maken, om de ataxofobie. Als het voor jou werkt, dan is het prima. Pas als je het moet doen uit angst dat er anders iets heel erg mis gaat. Nu heb je gewoon een mooi opgeruimd huis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge