De huizenjacht…

Een tijdje geleden schreef ik er al over. Mijn huis is gewoon The Bomb… Het is alleen wel wat aan de krappe kant… Al dat speelgoed van Loïs (oke, mijn verzamelwoede helpt ook niet mee…), zooooveel speelgoed. Man ik weet niet meer waar ik het allemaal moet laten. Maar ik kon mijn huis niet loslaten. Daarbij komt ook nog eens dat de huizenmarkt een complete chaos is.

En zo geschiedde, we zagen een huis. PERFECT voor ons. Het was bijna helemaal af, op wat miniscuul kleine puntjes na. Een dakraam dat niet helemaal sloot met een dakraamgordijn die echt compleet mijn ding niet was. Maar echt verder…. Huis was zo mooi ingedeeld, een eigen parkeerplek aan de oprit, heerlijk ruime kamers. Mega veel opbergruimte maar helaas….. Verkocht op de dag dat wij zouden gaan kijken. En toen werden we gebeld. Ze hebben de financiering niet rond, jullie mogen alsnog komen kijken.

Wauw.. moest toch wel gewoon het lot zijn? Dus hup snel snel een afspraak gemaakt, broer meegenomen. (Hij is makelaar…) en alledrie rete enthousiast. Er was alleen wel al meteen een grote MAAR. Die maar was, er zijn nog 10 anderen die willen komen kijken, en we gaan een blinde bieding doen. Je mag je bod dus uitbrengen voor woensdag en dan gaat de verkoper kiezen. Je raadt het al… wij boden niet het hoogste… en we hadden dikke pech.

Er was op Funda nog een huis. Potentie was groot, maar er moest wel het een en ander aan gebeuren. Er hadden hippie/cowboy/monnikken weet ik veel wat in gewoond. Het huis was lekker vrolijk in kobaltblauw, rood, groen en met yogadoeken aan de muur. Maar ik zou natuurlijk mezelf niet zijn als ik met mijn achtergrond hier niet doorheen kon kijken. Er was namelijk echt potentie, genoeg kamers, lekkere ruimtes, veel licht, een vide, een serre, grote keuken, speeltuin/plein voor de deur scholen, trams en kdv om de hoek. Kijken maar!

De makelaar had het erg druk. Het is momenteel gekkenhuis in woningwereld en zeker in de randstad gaan huizen onder 350.000 als warme broodjes over de toonbank. Dit huis stond al 2 maanden te koop, dus ik voorzag geen kapers op de kust. Een weekje later konden we langskomen. Een dag voor onze vakantie naar Italie.

Het huis rook vreselijk, het leek wel of er net een muggenverdelger met een citronellakanon door het huis was gegaan en echt… je moest je zonnebril op in huis voor de kleuren maar tegelijkertijd uitkijken dat je niet over de vele beeldjes en prullaria struikelde. Maar eerlijk, de ramen open en met een andere bril op kijken. Ik denk dat dit wat gaat worden. De buurt was leuk en echt ALLES was in de buurt. We zeiden tegen de makelaar dat we contact op zouden nemen maar wel dat we op vakantie gingen. Hij voorzag geen problemen en wenste ons een fijne vakantie en dat we nog eens met mijn broer (een oude bekende) zouden moeten komen voor een 2e bezichtiging.

In Italië hebben we er over gesproken, getekend, gerekend en we waren er uit. Dit gaat m worden. Ik had in gedachte ALLES al ingericht. van hal tot dakraam. Laten we de makelaar bellen en die 2e bezichtiging vragen of zullen we een bod doen? Eerst even het nummer opzoeken op Funda. WHAT?? Huis verkocht onder voorbehoud. Waar kwam dit ineens vandaan!!? Ik was echt diep diep bedroefd, had ons zo zien wonen in dit huis. De makelaar had niet eens de moeite gedaan om ons nog te bellen en nog de kans te geven een bod te doen… boos worden had ook geen nut. Het bod was geaccepteerd en de koopcontracten worden al opgemaakt.

Je begrijpt dat ik nu wel heel erg klaar ben met die huizenjacht.. maarja… ik ben ook helemaal klaar met het ruimtetekort in ons eigen huis.. Woon jij helemaal naar je zin of zou je ook wel willen verhuizen?

Liefs, Kelly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge